She’riyat

Yo‘ldosh Eshbek 1950 yil 1 sentyabrda Samarqand viloyati, Ishtixon tumanida tavallud topgan. ToshDUning filologiya fakultetini tugatgan (1977). Dastlabki she’rlar to‘plami — «Sog‘inib yashayman» (1981). «Yuksak daraxtlar» (1985), «Moviy turnalar» (1987), «Yaxshilikka qarayman» (1988), «Daraxtlar ertagi» (1989), «Hayot chechagi» (1990), «Mangu masofa» (1991) kabi she’riy to‘plamlari nashr etilgan.

Imom G‘azzoliyning «Ey farzand», Ahmad Lutfiyning «O‘gay ona», «Hazrati Ali», Fotima Temurning «Ko‘ngil do‘stlari» («Tazkirat ul-avliyo»), Amina Shank o‘g‘lining «Vijdon azobi»ni hamda O‘ljas Sulaymon («Sopol kitob») va boshqa adiblarning asarlarini o‘zbek tiliga tarjima qilgan. «Shuhrat» medali bilan taqdirlangan (1998).

QAYDASAN    

Boshimdan imtihon ketmas  

Yerman hech tumtaygan bir osmon ketmas  

Sen-la qiynoq tunlar hurlik edi bir  

qiynab yuborar tong hech oson ketmas  

Yo‘qsanki bu sahar ichra zahar bor  

Nafas olmoqda ham bu hijron ketmas  

Ortida ochilar bir gul derazam  

Ochilmoqda unga hech imkon ketmas  

Ochilsa ochilmas unga bir osmon  

Menki qon ayladim undan qon ketmas  

Yog‘ishlar ko‘ksiga endi madormas  

balki gul xush mendan mutlaq jon ketmas  

Yo‘ldosh Eshbekni ko‘r baxtli ko‘rinur  

Cheksiz hijronidan hech bir on ketmas.  

SARATON    

Yonmoqda yonmoqda odam  

Yonmoqda sahroda quruq ham ho‘l ham  

Olam g‘amga o‘xshar olamga alam  

Orolga o‘xshaydi axir bu ko‘l ham  

Bu ko‘l ham olamga aytar dardini  

Moviy to‘lqinlari hayajonidir  

Tozalab qo‘ygudek changu gardini  

Sahroga baxshida fido jonidir  

Orolga o‘xshaydi axir bu ko‘l ham  

Har yoni qoq tuproq qattiq tuproqdir  

Orolga o‘xshaydi qurshaydi cho‘l ham  

So‘ng tog‘lar qurshaydi garchi titroqdir  

Yordam berolmaydi buyuk cho‘qqilar  

Hayajon shamoli titratar ko‘lni  

Xasi yo‘q rohatning ingrab o‘qidan  

Hech bo‘lmas oromning armoni to‘ldi  

O‘zingni mengzading ko‘lga ey o‘g‘lon  

Gar qattiq qirg‘og‘i ko‘lning ko‘p g‘ozi  

Sening tomiringda dengizdan tug‘yon  

Sohilning tosh qotgan yo‘qmi parvozi  

Sohilning ishq o‘ti yondirgan ko‘ksing  

Va ko‘ksin bu o‘tga doimo qafas    

Xoh yig‘la xoh kuyla xoh yon xoh o‘ksin  

Yoq sindir alanga senga nafasdir  

Shubhasiz kazzoblar seni o‘ldirar  

Shubhasiz o‘ldirar tomoshabinlar  

Sening qadahingni baxtga to‘ldirar  

U zaharki yashash og‘u alhazar!  

Og‘u kerak ekan uyg‘onmoq uchun  

O‘lim uchun faqat baxt ekan zarur  

Sen ko‘l bo‘l sahroni uyg‘otmoq uchun  

Agar sahro bo‘lsang bo‘lmoq uchun hur!  

 OSMON    

Oyga torlik qilayotgandek  

Chirog‘in oy sekin ilayotgandek  

Nuri kirib kelib ko‘ngulga mayin  

Ko‘kdan keng ko‘ngulni silayotgandek  

Tilayotgandek xush xushlikni tayin  

Navo tilayotgandek husni huzn nayin  

Bunday go‘zallikka sabr ayla ko‘ngul  

Qo‘y desam sabringga emasmen moyil  

Darz ketgan osmondek yorilgan sayin  

Simirsang chizilgan sayin nur mayin  

Darz ketib sinmasang emasmen rizo  

Termasam sinig‘ing uchlarga mayin  

Ezgu orzuingda qalbingda vatan  

Shirin so‘zingdayu labingda vatan  

Bo‘lingan oyingda qutlug‘ poyingda  

Ul chashmu soyingda joyingda vatan  

Chashmu selobingdan minglab maloik  

jahonki mustag‘raq vatanga loyiq  

Oyda oy yo‘q osmonda osmon  

Yerda yer yo‘q vatanda vatan  

Oy bilan osmon yo‘q dunyoda vatan  

Biz yulib ketgaymiz bo‘lsa daf’atan  

Biz olib o‘tgaymiz eltgaymiz omon  

Gar bo‘lsa bul tomon azaldan yomon  

Ketgaymiz ul tomon vatan yetgaymiz!

Yo‘ldosh Eshbek