Қуш яна табиат бағрига қайтди
Бухорода фуқаролардан бирининг хонадонига учиб келган катта кўлбуқа қуши бефарқ бўлмаган инсонлар ва мутахассислар саъй-ҳаракатлари билан яна табиат бағрига қайтарилди.
Маълум бўлишича, қушни кўриб қолган фуқаро унинг тақдирига бефарқ қарамасдан, ёрдам кўрсатиш мақсадида тегишли мутахассисларга мурожаат қилган. Бу эса оддий бир воқеада инсоннинг табиатга муносабати, экологик маданияти ва жонзотларга бўлган масъулияти нақадар муҳим эканини яна бир бор кўрсатди.
Мутахассислар томонидан кўлбуқа олиб кетилиб, Бухоро ихтисослаштирилган “Жайрон” питомниги ҳудудига етказилди. Шундан сўнг қуш табиий муҳитга қўйиб юборилди.
Бир қарашда оддийдек туюлган бу воқеа аслида катта маъно касб этади. Зеро, табиатни муҳофаза қилиш фақат махсус ташкилотлар ёки соҳа мутахассисларининг вазифаси эмас. Унда ҳар бир фуқаронинг онгли муносабати, эътибори ва масъулияти муҳим ўрин тутади.
Давлат раҳбари томонидан илгари сурилаётган “Яшил макон” умуммиллий лойиҳаси, атроф-муҳитни асраш, экологик барқарорликни таъминлаш ва биологик хилма-хилликни муҳофаза қилишга қаратилган ташаббуслар ҳам ана шу мақсад — табиатга эҳтиёткор ва масъулиятли муносабатни жамият ҳаётининг ажралмас қисмига айлантиришга хизмат қилмоқда.
Айниқса, ёввойи табиат ва унинг ажралмас қисми бўлган қушлар ҳамда ҳайвонларни асраш келажак авлод олдидаги муҳим масъулиятдир. Ҳар бир ноёб жонзотнинг табиий муҳитда сақланиши экологик мувозанатни таъминлашда ўз ўрнига эга.
Мутахассислар таъкидлаганидек, аҳоли хонадонлари, кўча ёки бошқа ҳудудларда ёввойи қушлар ва ҳайвонларга дуч келганда уларни ўзбошимчалик билан ушлаш, кўчириш ёки зарар етказишдан сақланиш лозим. Агар жонзот ёрдамга муҳтож бўлса, тегишли мутахассисларга мурожаат қилиш энг тўғри йўл ҳисобланади.
Бухородаги ушбу воқеа эса бир ҳақиқатни яна бир бор намоён этди: табиатга қилинган кичик яхшилик ҳам катта эзгуликка айланиши мумкин.
Бир фуқаронинг бефарқ бўлмаган муносабати туфайли бир қуш ҳаёти сақланиб, яна ўзининг табиий муҳитига қайтарилди. Бу нафақат қушнинг, балки инсон ва табиат ўртасидаги уйғунликнинг ҳам кичик, аммо таъсирчан бир кўринишидир.
Табиатни асраш — уни фақат бугун учун эмас, эртанги авлод учун ҳам омон сақлаш демакдир. Шу боис ҳар бир фуқаронинг экологик масъулияти ва табиатга меҳр билан муносабати мамлакатимизда амалга оширилаётган “яшил” сиёсатнинг муҳим таянчларидан бири бўлиб қолади.
Зариф Комилов, ЎзА мухбири
