Musiqa va jasoratga yo‘g‘rilgan umr
O‘zbekistonning birinchi ayol dirijyori Dilbar Abdurahmonova xotirasiga bag‘ishlangan oqshom juda samimiy va betakror ruhda o‘tdi.
Alisher Navoiy nomidagi O‘zbekiston Davlat akademik katta teatrida hamisha o‘ziga xos sehrli muhit hukmron. Ammo kechagi oqshomning tarovati bo‘lakcha edi. Zalga yig‘ilgan san’at muxlislari, keksa-yu yosh ijodkorlarning nigohlarida bir sog‘inch, yuraklarida esa cheksiz ehtirom bor edi. Bu kecha musiqa olamida inqilob qilgan, nafaqat O‘zbekiston, balki butun Markaziy Osiyo tarixida ilk ayol dirijyor sifatida nom qoldirgan afsonaviy maestro — Dilbar Abdurahmonovaning ijodiy xotirasiga bag‘ishlandi.
Dirijyorlik pulti mas’uliyati
Darhaqiqat, dirijyorlik – pulti katta mahorat va mas’uliyat talab etadigan joy. U ulkan simfonik orkestrni, yuzlab sozlarning ovozini bir nuqtaga birlashtiradigan, kuchli iroda va teran bilim talab etadigan maskan. Vaqtida bu mas’uliyatli va an’anaviy ravishda «erkaklar kasbi» hisoblangan sohaga jasorat bilan kirib kelgan Dilbar Abdurahmonova o‘z hayoti bilan eskicha qarashlarni parchalab tashlagan edi.
Kechada san’atkorning bosib o‘tgan sermashaqqat va sharafli yo‘li, Toshkent davlat konservatoriyasidagi ilk qadamlaridan tortib, teatrning bosh dirijyori darajasigacha ko‘tarilgan davrlari yodga olindi. U o‘z faoliyati davomida 60 dan ortiq opera va balet spektakllarini sahnalashtirib, o‘zbek san’atini dunyoga tanitdi.
Sahnada jonlangan xotiralar
Oqshom dasturi xuddi maestroning o‘zi kabi go‘zal, nafis va shiddatli asarlardan tarkib topgan edi. Orkestrdan taralayotgan har bir kuy tomoshabinni o‘sha suronli va go‘zal yillarga yetakladi. Dilbar opaning sevgan va yuksak mahorat bilan boshqargan durdonalari yangradi.
Jahon kompozitorlarining eng sara namunalari kechaga joziba bag‘ishladi, tomoshabinlarga zavq va hayrat ulashdi. Har safar parda yopilib, orkestr chalinganida, go‘yo dirijyorlik pultida hamon o‘sha tabassum va qat’iyat bilan Dilbar Abdurahmonova turgandek tuyuldi.
Mangulikka daxldor meros
Bu ijodiy kecha o‘zbek madaniyatining oltin davriga sayohat, ustoz san’atkorga ko‘rsatilgan yuksak ehtirom namunasi bo‘ldi. Shogirdlari va hamkasblarining xotiralari, zalni to‘ldirgan gulduros olqishlar bir haqiqatni anglatdi: haqiqiy san’at va unga baxshida etilgan umr hech qachon unutilmaydi.
Dilbar Abdurahmonova o‘zidan keyin ulkan maktab va o‘chmas nom qoldirdi. Kecha yakunida tomoshabinlar teatrini tark etar ekan, qalblarida buyuk ayol, go‘zal maestroga bo‘lgan minnatdorlik tuyg‘usini olib ketishdi. Musiqa barhayot, demak, maestro ham qalblarda mangu yashaydi.
N.Usmonova,
O‘zA
