Mustaqilliging, hurliging va tinchliging abadiy bo‘lsin, Ona O‘zbekistonim!
Mustaqillikning 35 yilligi
Tomirimda oqqan qoning haqiga,
Sendan aslo kechmasman, ey Muqaddas Jon!
Tinchliging — baxtimdir, sha’ning — g‘ururim,
Har bir qarich tuprog‘ing aziz, O‘zbekiston!
Ba’zida hayotning asl mohiyati va erishilgan bebaho ne’matlar qadrini anglash uchun vaqt va makon silsilasiga teranroq nazar tashlash, kechagi va bugungi kunni, olisdagi beqarorlik va yurtimizdagi osoyishtalikni yonma-yon qo‘yib tahlil qilish kifoya qiladi.
Yaqinda poytaxt ko‘chalari bo‘ylab sayr qildim. Bayramona libos kiygan keng va yorug‘ xiyobonlar, maydonlarda kamalakdek tovlanib havoga suv purkayotgan betakror favvoralar atrofida jajji bolajonlarning sho‘x qiqirig‘i va oilalarning samimiy tabassumi quloqqa chalinadi. Shaharning hayot tomirlari hisoblangan metro bekatlarida va zamonaviy avtobuslarda hamroh bo‘layotgan yurtdoshlarimizning nigohlariga boqaman. Ularda shoshma-shosharlik yoki ertangi kundan xavotir emas, balki alohida bir xotirjamlik, masrurlik va o‘z qadrini anglagan komil insonlarga xos g‘urur balqib turibdi.
Xayolim olis — bundan 15-20 yil oldingi kunlarga qaytadi...
O‘shanda ham mustaqillik bayramini nishonlar edik. Ammo odamlarning ruhiyatida, qarashlarida va hatto orzu-umidlarida qandaydir cheklovlar, ichki bir bezovtalik bor edi. Kundalik tirikchilik tashvishi, kelajak noaniqligi va ijtimoiy muhitdagi sukunat yuzlardagi tabassumga soya solib turardi. Jamoat transportida ham, jamiyatning turli qatlamlari orasida ham erkin fikr aytishga, muammolarni ochiq muhokama qilishga ikkilanish ustunlik qilardi.
Bugun-chi? Bugun jamiyatimizda mutlaqo yangi ijtimoiy va intellektual muhit qaror topdi.
Erkin yurtda ko‘ngillar chaman,
Nigohlarda chaqnaydi ishonch.
Zamon o‘zgardi, yuksaldi zamin,
Har bir xonadonda aks etar quvonch.
Bugungi O‘zbekiston odami — o‘z so‘ziga, o‘z haq-huquqiga va erkin tafakkuriga ega bo‘lgan shaxsdir. Odamlarimizning dunyoqarashida haqiqiy evolyutsiya yuz berdi: biz endi faqat kundalik maishiy muammolar doirasida yashamayapmiz, balki sifatli ta’lim, jahon standartlari, yuqori texnologiyalar va so‘z erkinligi haqida fikr yurityapmiz. Metroda kitob va planshetga termulgan talabadan tortib, duoga qo‘l ochgan nuroniyning xotirjam nigohigacha — barchasida inson qadri eng oliy qadriyatga aylangan erkin davlatning mevasi zohir.
Biroq bugungi farovonlik va erkin tafakkurimizning eng mustahkam poydevori — bu yurtimizdagi Tinchlikdir.
Bugun olis va yaqin mintaqalarda sodir bo‘layotgan tahlikali voqealarga — nizolar alangasida vayron bo‘layotgan shaharlar, o‘q va portlash ovozidan sarosimaga tushgan aholi, ta’lim va mehnatdan mahrum bo‘lgan millionlab sarson qismatlarga nazar tashlasak, yurtimizdagi osoyishtalikning naqadar buyuk ne’mat ekanini anglaymiz. Boshqa yurtlarda odamlar portlash va so‘ngsiz ogohlantirish sirenasidan vahimaga tushib boshpana izlayotgan bir paytda, bizning farzandlarimiz sokin va yorug‘ xonadonlarda xotirjam uxlamoqda, ertalab bexavotir maktab va oliygohlariga yo‘l olmoqda. Ko‘chalarimizda portlash va vahima emas, favvoralarning shalolasi va istirohat bag‘ishlovchi musiqa ohanglari taraladi.
Mana shu osoyishta hayotning, sokin osmon va ochiq chehralarning o‘zi eng bebaho davlat emasmi? Tinchlik va barqarorlik bo‘lgan joydagina taraqqiyot, yaratuvchilik va erkin tafakkur yuksalishi mumkin.
Mustaqillik — bu shunchaki taqvimdagi sana yoki bayramona bezak emas. Mustaqillik — bu har bir fuqaroning o‘z yurtida erkin, qadrli va eng muhimi, omonlikda yashash huquqidir. Mustaqillik — bu xalqning ijodiy va intellektual salohiyatini uyg‘otgan, ertangi kunga bo‘lgan ishonchini mustahkamlagan qudratli kuchdir.
Ayni kunlarda chor-atrofda gurkirab turgan bayram shukuhi — mana shu yuksalishning, birdamlik va porloq kelajakka bo‘lgan ishonchning yorqin ifodasidir. Maydonlarda tovlanayotgan favvoralar kabi xalqimizning orzu-umidlari ham yuksaklarga intilmoqda.
Hurliging boqiydir, ey ona diyor,
Iqboling porloqdir, tafakkuring ozod.
Sen borsan — dunyoda kamligimiz yo‘q,
Sen bilan elimiz abadiy obod!
Toki tomirlarimizda ajdodlar qoni oqar ekan, toki moviy osmon ostida favvoralar shalolasi va farzandlar kulkisi jaranglar ekan, bu muqaddas tuproqning sha’ni va hurligi barcha narsadan ustun bo‘lib qolaveradi. Inson qadri aziz, tinchligi abadiy va tafakkuri ozod bo‘lgan yurtimizning iqboli hech qachon so‘nmaydi.
Mustaqilliging, hurliging va tinchliging abadiy bo‘lsin, Ona O‘zbekistonim!
Alouddin G‘afforov,
O‘zA
