Фарзанд доғида юрак-бағри тилка-пора бўлган Онанинг ўзини тутиши қандай ибрат-а?! Руҳий изтиробини у келинларига, набираларига, қишлоқдашларига кўрсаткиси келмади. 

Фильмдаги мард ўғлонлар Холматовлар ва уларнинг онаси Зулфия Закирова ҳақида, бева қолиб, эрларига содиқ қолган тўрт нафар келинлари ҳақида кўпроқ ва кўпроқ тарғиб қилишимиз зарур. Улардаги мардлик тимсолини ибрат сифатида қанча тарғиб қилсак ҳам арзийди. Мактабларда, лицей-коллежларда, олийгоҳларда ахборот соатларида ёшларга кўпроқ маълумотлар бериб борсак бунинг аҳамияти жуда катта. 

Фильм давомида Холматовларнинг ҳар бири жанг вақтида, асрга олинганида ҳам ўз ватанини сотмай, ўлимга юзма-юз туриши, урушда вафот этган мард ва жасур юртимиз фарзандларининг сиймосини кўрсатиб турарди. Шунингдек, хотин-қизларнинг далада ишлаши, барча қийинчиликларга чидам бериши, урушга отланган эрларини, ўғилларини, ака-укаларини қўллаб-қўвватлаб тинмай меҳнат қилиши, урушга кетганлардан қора хат келганда бир бирига далда бўлиши – менга мард Нодирабегим, Сароймулкхоним, Гулбадонбегим, Увайсий, Тўмарис, Хумар она, Гулойим ботирларнинг, Зулфияхонимларнинг сиймосини эслатди ва уларнинг қонидан эканлигини кўрсатди.

Президентимиз таъкидлаган битта яхши ибора бор: “Мен қизларни кўрганда аёлларни, аёлларни кўрганда оналарни, оналарни кўрганда Ватанни ҳис этаман». Мен ҳам шу фильмда Она ва унинг келинларини, мард ўғлонларни кўриб Ватаннинг нақадар улуғ ва меҳри иссиқлигини ҳис қилдим. Улар билан ватандош эканлигимдан ғурурландим.