Олий таълимни тамомлаган кўплаб ёшлар мутахассислиги бўйича иш топишда қийналмоқда. Бунга иш берувчиларнинг тажриба талаб қилиши, ишга жойлаштириш марказларининг суст фаолияти, айрим ҳудудларда «қоғоздаги» бўш иш ўринлари амалда мавжуд эмаслиги сабаб бўлмоқда.

Ёшлар бандлигини ошириш учун ажратилган имтиёз ва субсидиялар кўпинча реал натижа бермаяпти, хусусий сектор эса қонунчиликдаги енгилликлардан етарли фойдаланмаяпти. 

Қонунларда белгиланган ҳуқуқ ва дастурлар кўпинча қисқа муддатли, ижроси суст ва назоратсиз қолмоқда. Айрим ҳолларда қонунларда зид ёки чалкаш бандлар учраши, жамоатчилик фикри етарли инобатга олинмаслиги ҳам ишончни сусайтиради. 

Ушбу мавзу юзасидан Тошкент давлат юридик университети ўқитувчиси Нуриддин Шерматов билан суҳбатлашдик.

<iframe width="640" height="420" src="https://www.youtube.com/embed/nkhE3K-0OJo" title="Ta’lim va siyosat: O‘zbekistonda oliy ta’lim" frameborder="0" allow="accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture; web-share" referrerpolicy="strict-origin-when-cross-origin" allowfullscreen></iframe>

Зиёвуддин НУРИДДИНОВ,

Ёқубжон Мелибоев, ЎзА