-

Бировга мутелик дардлари оғир,
Қарамлик ғурбати этади адо.
Неларни кўрмайди беилож тақдир,
Яшашдан не асли мақсад муддао...
Вақт келиб сабр ҳам тўлар экан-ку,
Нурафшон кунлар ҳам келар экан-ку!

Мозийдан тикилар уйғоқ нигоҳлар,
Гарчи у зулмнинг дастидан абгор.
Кўксидан ўчмаган фиғону оҳлар,
Замона зайлидан чеккан минг озор...
Чин дилдан эзгулик тилар экан-ку,
Нурафшон кунлар ҳам келар экан-ку!

Сарсону саргардон йўл босди узоқ,
Шамолу довуллар эсиб қўймади.
Бетиним эргашиб азобу қийноқ,
Мазлум эл қадрини топтаб тўймади...
Матонат – мард, жасур қилар экан-ку,
Нурафшон кунлар ҳам келар экан-ку!

Менсимас манфаат очирмади кўз,
Бегона ниятлар тузоққа олди.
Бўғзида қадалиб қолиб кетди бўз,
Чорасиз дамларни бошига солди...
Умидвор умидлар бўлар экан-ку...
Нурафшон кунлар ҳам келар экан-ку!

Дунёки кундан кун қалқиб турибди,
Тўлқинлар мавж урар, дарё турмас жим.
Довулу шамоллар кезиб юрибди,
Қайдадир яхшилик, қайдадир зулм...
Эзгулик бор жойда куйлар экан-ку,
Нурафшон кунлар ҳам келар экан-ку!

Асрий орзулари ушалиб элнинг,
Ўзлигин қаддини кўтарди бардам.
Манзили порлоқдир бу янги йўлнинг,
Шижоат, шашти зўр, одимлар шахдам.
Диллар ҳам шодликдан тўлар экан-ку,
Нурафшон кунлар ҳам келар экан-ку!

Бу дамлар ўзидан бўлмади пайдо,
Армонлар бирма-бир ечмоқда тугун.
Қадри ҳам юксалиб кундан кун ҳатто,
Бунёдкор элимиз шод, омон бу кун.
Боболар, момолар билар экан-ку,
Нурафшон кунлар ҳам келар экан-ку!

Тенгларнинг ичида тенгдир жон Ватан,
Илм-фан бобида ҳеч кимдан каммас.
Келажак умиди фарзандлар экан,
Унинг машъаласи ҳеч қачон сўнмас.
Бахт кулиб, бошини силар экан-ку,
Нурафшон кунлар ҳам келар экан-ку!

Юртбошим меҳри бу, эътибори бу,
Ҳар қалбда уйғотган ғайрат, шижоат.
Ватанга муҳаббат абадий туйғу,
Олдинга интилмоқ чоғидир фақат!
Орзулар вақт келиб гуллар экан-ку,
Нурафшон кунлар ҳам келар экан-ку!

Майдонда курашар ҳар фарзандинг шер,
Миллат ори учун тикдилар жонни.
Бугун олам аҳли ҳавас ила дер:
«Яна лол қолдирдинг кўҳна жаҳонни».
Дунёга йўл олса бўлар экан-ку...
Нурафшон кунлар ҳам келар экан-ку!.. 

Ушалди ниҳоят кўп йиллик орзу:
Юртимни кутиб ол шонли мундиал!
Энди зафар йўли бўлмас қоронғу,
Омадлар ёр бўлсин сенга ҳар маҳал!
Саодатинг порлоқ кулар экан-ку,
Нурафшон кунлар ҳам келар экан-ку!..

Ишончу ирода, сўнмас қатъият
Ўғлонлар қалбига бўлди жо бугун.
Жаҳон аҳли ҳатто тан олар хурсанд,
Олқишлайди бутун Осиё бугун.
Ҳақ деганни Ҳақ ҳам қўллар экан-ку,
Нурафшон кунлар ҳам келар экан-ку!..

Истаклар рўёби ҳар дилга сайқал, 
Кўз порлар шарафнинг қасидасидан. 
Чайқал она халқим, ғурурла чайқал, 
Кўксинг тоғ ғолиблик нашидасидан, 
Юрагинг бахтга эш бўлар экан-ку, 
Нурафшон кунлар ҳам келар экан-ку! 

Юртбоши истаги — зафар номасин
Авлодлар кўнглида асрамоқ ҳар он. 
Умидинг сўлмасин, асло битмасин
Бу порлоқ кунларинг, жон Ўзбекистон! 
Токи кўнглинг сўнмас нурларга тўлсин, 
Нурафшон кунларинг абадий бўлсин!

Ўткир РАҲМАТ