Қорақалпоғистон Республикаси И.В.Савицкий номидаги давлат санъат музейида Ўзбекистонга хизмат кўрсатган санъат арбоби, «Буюк хизматлари учун» ордени соҳиби, Қорақалпоғистон халқ рассоми, музейнинг асосчиси ва биринчи директори Савицкий Игорь Витальевичнинг 105 йиллигига бағишланган «Қум ва қуёш» номли онлайн кўргазма ташкил қилинди.

4 август – И.В.Савицкийнинг таваллуд топган куни. Ҳар йили ушбу кунда буюк инсон ҳурматига музейда ҳар хил тадбирлар уюштирилади. Жорий йил бутун дунёда ҳукм сураётган пандемия туфайли музей жамоаси меҳнати билан онлайн кўргазма ташкил қилинди. Умуман, март ойидан, яъни карантин чоралари эълон қилингандан буён музей жамоаси ҳар хил мавзуларда онлайн кўргазма ташкил қилиб келмоқда. Онлайн кўргазмалар youtube канали ва бошқа ижтимоий тармоқларда кенг омма эътиборига ҳавола этилмоқда.

Савицкий Игорь (1915-1984) 1915 йил 4 августда Киев шаҳрида таваллуд топган. Болалигидан расм чизишга қизиққан. 1920 йиллар бошларида Савицкийлер оиласи Москвага кўчади. Игорь рассомлардан махсус дарс олади. 1930 йилларда Полиграфия институтида, сўнг санъат билим юртида таҳсил олган. Урушдан аввал у Суриков номидаги санъат институтига ўқишга кириб Р.Фальк, Н.Ульянов, К.Истомин каби машҳур рассомларнинг тасвирий санъат сирларини ўрганади. 

1942 йилда институт талабалари билан биргаликда Самарқанд шаҳрига эвакуация қилинади. Бу ер унинг кейинги тақдирида катта таъсир кўрсатган. Сабаби бу унинг Ўрта Осиё билан илк танишуви бўлди. Бу ўлкага бўлган қизиқиши уни урушдан (1950-1952 йй) кейин яна бу ерга олиб келди ва шу тариқа Қорақалпоғистонга йўли тушди. Бу ерга у Хоразм архелогик-этногафик экспедицияси рассоми сифатида таклиф қилинади. Кейинчалик у бу маконни чексиз севиб қолади ва Москвани бутунлай ташлаб Қорақалпоғистонда яшашга қарор қилади.

И.В. Савицкий санъатга шайдо бўлган ва бу соҳага бутун умрини бахш этган. У кўп қиррали инсон саналади. Тасвирий санъат, тўплаш ишлари, этнография, археология, реставрация – булар унинг олиб борган фаолиятининг тўлиқ бўлмаган рўйхати. У қорақалпоқларнинг амалий санъати намуналарини ва 1920 -1930 йилларга тегишли Ўзбекистон ҳамда Россия тасвирий санъати бўйича коллекцияларини тўплади. Натижада унинг исми ва у асос солган музейнинг донғи бутун дунёга машҳур бўлди.