Ёш аскар 4-Украина фронти қўшинлари таркибидаги ўқчи қисм аскарлари сафида Украина сарҳадларида илк бора жангга киради. Ўзини йўқотиб қўймади, шиддатли жангларда тобланди, бора-бора уруш даҳшатларига кўникди.

Икки ойдан сўнг у бўлинма командири этиб тайинланди, жангларда кўплаб душманни ер тишлатиб, жасорат намуналарини кўрсатди. Ғофуржоннинг рус тилини яхши билгани, жанглардаги жасорати, аскарларни ўз ортидан эргаштира олиш салоҳияти ҳисобга олиниб, унга кичик лейтенант унвони берилди ва взвод командири ўринбосари этиб тайинланди.

У Россиянинг Калининград, Полшанинг Любли, Краков, Врослав, Германиянинг Дрезден, Берлин шаҳарларини, шунингдек, Чехия пойтахти Прагани фашист босқинчиларидан озод этишдаги жангларда иштирок этиб, қаҳрамонлик намуналарини кўрсатди. Қатор орден ва медаллар билан тақдирланди.

– Фашистлар Германияси тор-мор этилиб, уруш тугагани, урушда тирик қолганимизда қувончимиз чексиз эди, – дейди Ғофуржон ота Мирзаев. – Ўшанда Берлинда эдик. Лекин хурсандчилигимиз узоққа чўзилмади. Адашмасам, 5 ёки 6 май эди, бизга янги топшириқ берилди. Чехия пойтахти Прагани фашистлардан озод этиш учун юбориладиган бўлдик. Жангларда шахсий таркибимизнинг ярмидан кўп жангчиси ҳалок бўлган эди. Қисмимиз янги аскарлар билан тўлдирилиб, навбатдаги жангга жўнадик.

Прагани озод этиш учун бўлган жангларда ҳам жуда кўп сафдошларимиздан айрилдик. Аллоҳга шукр, тирик қолдим. Пешонамга яшаш ёзилган экан. Урушдан кейин қанча-қанча ишлар қилдим, бугунги тинч-фаровон ҳаётни кўриш ҳам насиб этди.

Ғофуржон Мирзаев урушдан кейин ҳарбий хизматда қолди. Лекин уруш асоратлари унинг саломатлигига жиддий таъсир кўрсатди. Саломатлиги ёмонлашгани боис, 1952 йилда лейтенант унвони билан истеъфога чиқарилди.

Ҳарбий хизматдан қайтгач, Ғофуржон Мирзаев Марҳамат тумани ижроий қўмитасига ишга кирди. Сиртдан Тошкент давлат юридик институтида таҳсил олди. Эл-юрт равнақи йўлида 40 йилдан ортиқ меҳнат қилди. У 1953-1996 йилларда туман ижроия қўмитасида бўлим мудири, масъул котиб, раис ўринбосари вазифаларида самарали фаолият юритди.

Ғофуржон отани билганлар унга фидойи инсон, деган таърифни беришади. Чунки ота меҳнатсевар, ҳалол-пок, ўз ишининг фидойиси, топширилган ҳар қандай вазифани бекаму кўст бажарадиган инсон эди. У каттаю кичик билан тезда тил топиша олар, ташкилотчи, ташаббускорлиги, ёрдам сўраб келган кишиларга имкон қадар кўмак берадиган инсон сифатида кўпларнинг ҳурмат ва эътиборини қозона олган.

– Кўп йиллар халқ депутатлари туман кенгаши депутати бўлиб фаолият юритганман, – дейди отахон. – Менга тегишли бўлмаган ҳудудлардан ҳам мурожаатлар бўлар эди. Ҳеч қачон бу иш менга тегишли эмас, демаганман. Имкони бўладиган бирор масала ижобий ҳал бўлмагунича уйга қайтмасдим.

Ғофуржон Мирзаевнинг хизматлари муносиб баҳоланиб, у турли йилларда кўплаб фахрий ёрлиқлар, орден ва медаллар билан тақдирланган.

Урушдан соғ-омон қайтиб, кўп йиллар эл-юрт равнақи йўлида фидойилик билан меҳнат қилган Ғофуржон ота бугун фарзандлари, набира ва чеваралари, маҳалладошлари ардоғида умр кечирмоқда.

– Бугунги тинч-дориломон кунларга етказганига шукр, – дейди Ғофуржон ота. – Уруш фахрийларига юксак эҳтиром кўрсатаётган Президентимизга, халқимизга раҳмат. Ҳар йили пул мукофотлари бериляпти, шифокорлар саломатлигимиздан доимий хабар олади. Бундан кўнглимиз тоғдай кўтарилади. Илоҳим, авлодларимиз асло уруш кўрмасин, юртимиз тинч, осмонимиз мусаффо бўлсин.