Oʻzbek onasi


Abdulla Oripov

Oʻzbek onasi

Mushtipar ham oʻzing, buyuk ham oʻzing,

Kuyinchak ham oʻzing, kuyuk ham oʻzing.

Olamga tatirlik suyuk ham oʻzing,

Payt keldi aytmoqqa, gapning xonasi,

Ey, Oʻzbek onasi, Oʻzbek onasi.

Seni Toʻmaris deb, maqtaganim bor,

Sen Temur beshigin tebratgan bedor,

Sensan Bibixonim, Nodirai zor,

Payti keldi aytmoqqa, gapning xonasi,

Ey, Oʻzbek onasi, Oʻzbek onasi.

Vatanni Ona deb bekor aytilmas,

Ona buyurganda yoʻldan qaytilmas,

Sen oʻzing Kaʼbamsan, Baytul muqaddas,

Payt keldi aytmoqqa, gapning xonasi,

Ey, Oʻzbek onasi, Oʻzbek onasi.

Boshingdan nimalar oʻtmadi axir,

Vatandek taqdiring boʻldi goh taxir,

Bobur shoh boʻlsada, qoshingda faqir,

Payt keldi aytmoqqa, gapning xonasi,

Ey, Oʻzbek onasi, Oʻzbek onasi.

Gohida balqiding Barchindek toʻlib,

Gʻoʻzadek quriding Tursunoy boʻlib,

Timsoling yalovda yulduzdek kulib,

Payt keldi aytmoqqa, gapning xonasi,

Ey, Oʻzbek onasi, Oʻzbek onasi.

Farzanding quvonsa — sen ham quvonding,

Faqat bolam deding, yashading, yonding,

Nokasi uchrasa, oʻrtanding, tonding,

Payt kedi aytmoqqa, gapning xonasi,

Ey, Oʻzbek onasi, Oʻzbek onasi.

Kelajak toychogʻu toyingizdadir,

Jannat ham, albatta, poyingizdadir,

Vatan-ku Siz turgan joyingizdadir,

Payt keldi, aytmoqqa, gapning xonasi,

Ey, Oʻzbek onasi, Oʻzbek onasi.

Sizga taʼzim qilib turibman bu payt,

Sizga baxshidadir eng shohona bayt,

Aziz elu yurtga duolaring ayt,

Payt keldi aytmoqqa, gapning xonasi,

Ey, Oʻzbek onasi, Oʻzbek onasi.

Omon Matjon

Ona degan soʻz

Yulduzlardan sirqilib shabnam,

Ufq bilan koʻrishganda yer,

Oftobga kiprigim bilan

Ona soʻzni yozdim goʻyo sheʼr.

Amu oqar misoli bulut,

Ufq boʻlib oqadi Amu,

Qirgʻogʻini etsa ham unut,

Maysalarni unutmaydi u!

Har koʻkat, har bargning nomiga

U eltadi togʻlardan taʼzim,

Ona degan soʻzning yoniga

Chizgim keldi MAYSAning rasmin.

Kapalak rang, bulbullar ohang

Kashfi bilan mast boʻlgan lahza,

Ona soʻzin qavatiga man

Yozib qoʻydim BAHOR deb asta…

Men jo etdim Ona nomiga

Yerni soʻnggi gardigacha to.

Endi Ona soʻzi yoniga

Dadil yozib qoʻyaman: DUNYO!

Men yulduz deb uni kuylayman,

U Vatandir,

U Arshi aʼlo.

Men unga ming tashbeh oʻylayman,

Yetkazurman millionga hatto…

Yerda, lekin ming-minglab odam

Ona nomin bilsa muqaddas.

Urush degan birgina soʻzdan

Onalarni saqlay olur bas!

Rauf Parpi

Onamga xat

Eshitdim, onajon, xafa emishsan,

Kechir, oylab senga yozolmadim xat.

Garchi muhabbatdan tilardim ehson,

Yorugʻ kunlarimga boʻlgandim ilhaq.

Yuzimga nafasing urilar iliq,

Ajib yorugʻlikka toʻlmoqda xona.

Suratim qoshida duolar qilib

Tagʻin yigʻladingmi, mushtipar ona?

Oʻsha gap, sevganim shu aziz Vatan,

Bu qadar tashvishlar yutmagil, bagʻrim,

Oʻksuk otam kabi hali ham zotan,

Qalqinib-qalqinib turibdi shahrim.

Bilaman… sirni boy berishlik yomon,

Oʻgʻlingga bu yoʻlda bardoshlar tila.

Baʼzan topganimni ichib qoʻyaman

Sirni boy bermasdan ulfatlar ila.

Biroq eh, bilmayman, goʻyoki zimdan,

Kimdir taʼqib etar meni beomon.

Qandaydir bir kimsa balki haqimda

Xunuk latifalar toʻqiydi, yolgʻon…

Ona, kuylanmagan bir kuy istayman

Va lekin aldogʻchi hislar olur jon.

Ehtimol, qalamni bekor qistayman,

Netayin, rostini aytgil, onajon.

Yashil daraxtzorni yechintirar kuz,

Poyimda bahorning alvido uni.

Beparvo yoshlikni ilgʻamaydi koʻz,

Qaylardan axtaray, onajon, uni.

Bilurman… yoʻlimda gʻichirlar toshlar,

Zaʼfaron kuz yangligʻ xayolim taqir.

Shaharning gʻavgʻoli tinchini tashlab,

Uzoq vaqt yoningga bormadim axir.

Eshitdim, onajon, xafa emishsan,

Kechir, oylab senga yozolmadim xat.

Garchi muhabbatdan tilardim ehson,

Yorugʻ kunlarimga boʻlgandim ilhaq.

Baxtsizlikka oʻxshab ketar bu holim,

Sensiz baxtsizlikka oʻxshaydi qismat,

Sensiz yorishmasdi mening xayolim,

Dunyoning laqabi boʻlurdi Hasrat.

Maʼruf Jalil

Seni koʻrgim kelar, onajon

Shodlikdan osmonga yetganda boshim

Bir joyga toʻplansa doʻstu qarindoshim.

Yo boshimga tushsa biror musibat,

Yoki birov aytsa otamga rahmat.

Uchrab qolsa yoʻlda tanish ayollar,

Dildan tilga koʻchsa maʼsum xayollar.

Desa: «Koʻrinishda magʻrur boʻlsa ham,

Yoʻq edi onangday mushtipar odam».

Seni koʻrgim kelar, onajon.

Yor bilan bogʻ kezsam oydin kechalar,

Koʻnglimda tugʻilsa yangi rejalar.

Sirli kuylab oqsa jigʻalar pastda,

Baxtimga yulduzlar boqsa havasda —

Shabboda silasa gulning yuzini,

Tinglamoq istayman aytgan soʻzini.

“Bolamning boʻyini koʻray deb bir dam”,

Ehtimol gul boʻlib chiqqansan yerdan.

Shu sabab sogʻinch-la bogʻaman gulga.

Armon faryod qilar oʻksigan dilda,

Seni koʻz oldimga keltirolmay, goh!

Eslolmay yuragim oʻrtanar nogoh.

Qanday baxtiyordir onasi borlar,

Ular yetimlarday chekmas ozorlar.

Oʻzing ketding menga berib umringni

Sogʻinib asrayman dilda mehringni.

Seni koʻrgim kelar doim, onajon.

Oydin Hojiyeva

Onajonim

Onajonim, koʻzlaringizda

Kunning nafaslari bor edi,

Onajonim, yuzlaringizga

Oyning havaslari bor edi.

Onajonim, siz bilan jahon

Behigulday iforli edi.

Tunlar oydin, kunlar shodmon,

Shabadalar dutorli edi.

Tushlarimga kirib chiqasiz

Sochlarimni oʻrib chiqasiz.

Farishtaday boshim uzra goh

Oromimni koʻrib chiqasiz.

Talpinaman, quchsaydim qani?

Sogʻinchlardan qochsaydim qani?

Koʻz yoshlarim gulga aylansa,

Poyingizga sochsaydim qani?

Onajonim! Jonajonim!

Xurshid Davron

Shoirning onasi

Ona kelib olis qishloqdan

Oʻgʻli bilan yashay boshladi

Va dasturxon yozilgan choqda

Shirmoy nonning chetin tishladi.

Yuvib berdi bir bozor kirni,

Suvlar quydi soʻlgan gullarga.

Nevaralar bogʻchadan qaytgach,

Ertak aytib berdi ularga.

Avaylardi xonadon tinchin,

Suygan oʻgʻli uyning burchida,

Qogʻoz uzra egilgancha jim

Sheʼr yozgan payt tutun ichida.

Qadam bosib xavotir bilan,

Qoʻrqar edi nafas olishga.

Tunlar xurrak tortmay deya u

Bosh qoʻyardi tongda bolishga.

Ammo bir kun mazasi qochib,

Koʻz oldida yorugʻlik soʻndi.

Qoʻllaridan tushib ketdi-yu,

Chil-chil boʻlib piyola sindi.

Oʻsha zahot hushiga qaytdi,

Chayqalardi oʻngida olam.

U yugurib chiqqan oʻgʻliga

Shivirladi: “Ketaymi, bolam?”

Oʻzbek
Chinese
Turkish
Tajik
Kyrgyz
Turkmen
Japanese
Arabic
English
French
Spanish
Русский
German
Ўзбек
Oʻzbek
Қазақ
Bayram mushoirasi
Маданият
11:17 / 08:03:2020

Abdulla Oripov

Oʻzbek onasi

Mushtipar ham oʻzing, buyuk ham oʻzing,

Kuyinchak ham oʻzing, kuyuk ham oʻzing.

Olamga tatirlik suyuk ham oʻzing,

Payt keldi aytmoqqa, gapning xonasi,

Ey, Oʻzbek onasi, Oʻzbek onasi.

Seni Toʻmaris deb, maqtaganim bor,

Sen Temur beshigin tebratgan bedor,

Sensan Bibixonim, Nodirai zor,

Payti keldi aytmoqqa, gapning xonasi,

Ey, Oʻzbek onasi, Oʻzbek onasi.

Vatanni Ona deb bekor aytilmas,

Ona buyurganda yoʻldan qaytilmas,

Sen oʻzing Kaʼbamsan, Baytul muqaddas,

Payt keldi aytmoqqa, gapning xonasi,

Ey, Oʻzbek onasi, Oʻzbek onasi.

Boshingdan nimalar oʻtmadi axir,

Vatandek taqdiring boʻldi goh taxir,

Bobur shoh boʻlsada, qoshingda faqir,

Payt keldi aytmoqqa, gapning xonasi,

Ey, Oʻzbek onasi, Oʻzbek onasi.

Gohida balqiding Barchindek toʻlib,

Gʻoʻzadek quriding Tursunoy boʻlib,

Timsoling yalovda yulduzdek kulib,

Payt keldi aytmoqqa, gapning xonasi,

Ey, Oʻzbek onasi, Oʻzbek onasi.

Farzanding quvonsa — sen ham quvonding,

Faqat bolam deding, yashading, yonding,

Nokasi uchrasa, oʻrtanding, tonding,

Payt kedi aytmoqqa, gapning xonasi,

Ey, Oʻzbek onasi, Oʻzbek onasi.

Kelajak toychogʻu toyingizdadir,

Jannat ham, albatta, poyingizdadir,

Vatan-ku Siz turgan joyingizdadir,

Payt keldi, aytmoqqa, gapning xonasi,

Ey, Oʻzbek onasi, Oʻzbek onasi.

Sizga taʼzim qilib turibman bu payt,

Sizga baxshidadir eng shohona bayt,

Aziz elu yurtga duolaring ayt,

Payt keldi aytmoqqa, gapning xonasi,

Ey, Oʻzbek onasi, Oʻzbek onasi.

Omon Matjon

Ona degan soʻz

Yulduzlardan sirqilib shabnam,

Ufq bilan koʻrishganda yer,

Oftobga kiprigim bilan

Ona soʻzni yozdim goʻyo sheʼr.

Amu oqar misoli bulut,

Ufq boʻlib oqadi Amu,

Qirgʻogʻini etsa ham unut,

Maysalarni unutmaydi u!

Har koʻkat, har bargning nomiga

U eltadi togʻlardan taʼzim,

Ona degan soʻzning yoniga

Chizgim keldi MAYSAning rasmin.

Kapalak rang, bulbullar ohang

Kashfi bilan mast boʻlgan lahza,

Ona soʻzin qavatiga man

Yozib qoʻydim BAHOR deb asta…

Men jo etdim Ona nomiga

Yerni soʻnggi gardigacha to.

Endi Ona soʻzi yoniga

Dadil yozib qoʻyaman: DUNYO!

Men yulduz deb uni kuylayman,

U Vatandir,

U Arshi aʼlo.

Men unga ming tashbeh oʻylayman,

Yetkazurman millionga hatto…

Yerda, lekin ming-minglab odam

Ona nomin bilsa muqaddas.

Urush degan birgina soʻzdan

Onalarni saqlay olur bas!

Rauf Parpi

Onamga xat

Eshitdim, onajon, xafa emishsan,

Kechir, oylab senga yozolmadim xat.

Garchi muhabbatdan tilardim ehson,

Yorugʻ kunlarimga boʻlgandim ilhaq.

Yuzimga nafasing urilar iliq,

Ajib yorugʻlikka toʻlmoqda xona.

Suratim qoshida duolar qilib

Tagʻin yigʻladingmi, mushtipar ona?

Oʻsha gap, sevganim shu aziz Vatan,

Bu qadar tashvishlar yutmagil, bagʻrim,

Oʻksuk otam kabi hali ham zotan,

Qalqinib-qalqinib turibdi shahrim.

Bilaman… sirni boy berishlik yomon,

Oʻgʻlingga bu yoʻlda bardoshlar tila.

Baʼzan topganimni ichib qoʻyaman

Sirni boy bermasdan ulfatlar ila.

Biroq eh, bilmayman, goʻyoki zimdan,

Kimdir taʼqib etar meni beomon.

Qandaydir bir kimsa balki haqimda

Xunuk latifalar toʻqiydi, yolgʻon…

Ona, kuylanmagan bir kuy istayman

Va lekin aldogʻchi hislar olur jon.

Ehtimol, qalamni bekor qistayman,

Netayin, rostini aytgil, onajon.

Yashil daraxtzorni yechintirar kuz,

Poyimda bahorning alvido uni.

Beparvo yoshlikni ilgʻamaydi koʻz,

Qaylardan axtaray, onajon, uni.

Bilurman… yoʻlimda gʻichirlar toshlar,

Zaʼfaron kuz yangligʻ xayolim taqir.

Shaharning gʻavgʻoli tinchini tashlab,

Uzoq vaqt yoningga bormadim axir.

Eshitdim, onajon, xafa emishsan,

Kechir, oylab senga yozolmadim xat.

Garchi muhabbatdan tilardim ehson,

Yorugʻ kunlarimga boʻlgandim ilhaq.

Baxtsizlikka oʻxshab ketar bu holim,

Sensiz baxtsizlikka oʻxshaydi qismat,

Sensiz yorishmasdi mening xayolim,

Dunyoning laqabi boʻlurdi Hasrat.

Maʼruf Jalil

Seni koʻrgim kelar, onajon

Shodlikdan osmonga yetganda boshim

Bir joyga toʻplansa doʻstu qarindoshim.

Yo boshimga tushsa biror musibat,

Yoki birov aytsa otamga rahmat.

Uchrab qolsa yoʻlda tanish ayollar,

Dildan tilga koʻchsa maʼsum xayollar.

Desa: «Koʻrinishda magʻrur boʻlsa ham,

Yoʻq edi onangday mushtipar odam».

Seni koʻrgim kelar, onajon.

Yor bilan bogʻ kezsam oydin kechalar,

Koʻnglimda tugʻilsa yangi rejalar.

Sirli kuylab oqsa jigʻalar pastda,

Baxtimga yulduzlar boqsa havasda —

Shabboda silasa gulning yuzini,

Tinglamoq istayman aytgan soʻzini.

“Bolamning boʻyini koʻray deb bir dam”,

Ehtimol gul boʻlib chiqqansan yerdan.

Shu sabab sogʻinch-la bogʻaman gulga.

Armon faryod qilar oʻksigan dilda,

Seni koʻz oldimga keltirolmay, goh!

Eslolmay yuragim oʻrtanar nogoh.

Qanday baxtiyordir onasi borlar,

Ular yetimlarday chekmas ozorlar.

Oʻzing ketding menga berib umringni

Sogʻinib asrayman dilda mehringni.

Seni koʻrgim kelar doim, onajon.

Oydin Hojiyeva

Onajonim

Onajonim, koʻzlaringizda

Kunning nafaslari bor edi,

Onajonim, yuzlaringizga

Oyning havaslari bor edi.

Onajonim, siz bilan jahon

Behigulday iforli edi.

Tunlar oydin, kunlar shodmon,

Shabadalar dutorli edi.

Tushlarimga kirib chiqasiz

Sochlarimni oʻrib chiqasiz.

Farishtaday boshim uzra goh

Oromimni koʻrib chiqasiz.

Talpinaman, quchsaydim qani?

Sogʻinchlardan qochsaydim qani?

Koʻz yoshlarim gulga aylansa,

Poyingizga sochsaydim qani?

Onajonim! Jonajonim!

Xurshid Davron

Shoirning onasi

Ona kelib olis qishloqdan

Oʻgʻli bilan yashay boshladi

Va dasturxon yozilgan choqda

Shirmoy nonning chetin tishladi.

Yuvib berdi bir bozor kirni,

Suvlar quydi soʻlgan gullarga.

Nevaralar bogʻchadan qaytgach,

Ertak aytib berdi ularga.

Avaylardi xonadon tinchin,

Suygan oʻgʻli uyning burchida,

Qogʻoz uzra egilgancha jim

Sheʼr yozgan payt tutun ichida.

Qadam bosib xavotir bilan,

Qoʻrqar edi nafas olishga.

Tunlar xurrak tortmay deya u

Bosh qoʻyardi tongda bolishga.

Ammo bir kun mazasi qochib,

Koʻz oldida yorugʻlik soʻndi.

Qoʻllaridan tushib ketdi-yu,

Chil-chil boʻlib piyola sindi.

Oʻsha zahot hushiga qaytdi,

Chayqalardi oʻngida olam.

U yugurib chiqqan oʻgʻliga

Shivirladi: “Ketaymi, bolam?”