Истиқлол йўллари ойнадек текис...
Муносабат
Бир пайтлар хорижга чиққанимизда, у ердаги йўлларни кўриб ҳавасимиз келарди. “Қанийди, бизнинг йўлларимиз ҳам ана шу йўлларга ўхшаб, текис, равон бўлса” деб орзу қилардик.
Шукрлар бўлсинким, ҳозир орзуларимиз ушалаётган вақтда яшаяпмиз. Чунки юртимизда турли кўринишдаги иншоотлар, завод, фабрикалар, корхона ва ташкилотлар, боғча, мактаб, институт ҳамда университетларнинг бинолари, аҳоли учун кўп қаватли уй-жойлар билан бир қаторда янги йўллар ҳам бунёд этиляпти, эскилари таъмирланиб, яна аввалгидай равон йўлларга айлантирилмоқда. Уларга мисол тариқасида Ангрен – Фарғона, Тошкент – Самарқанд, Хива – Урганч каби йўлларнинг замон талаблари асосида қурилгани ёки қайтадан таъмирланганини айтиб ўтиш мумкин.
Мен Жиззах вилоятининг Ғаллаорол туманида туғилганман. Болалик пайтларимни эслайман. Қишлоғимиз кўчалари тупроққа тўла эди. Ёз пайтлари қуёш нурларини ўзига ютган бу тупроқлар яланг оёқларимизни худди олов янглиғ куйдирарди. Бу йўллардан юрган машиналар кўтарган чангу тўзон эса анча вақтгача тарқалмай турар, ёнидан ўтган пиёдаларнинг оғзи бурнини тўлдириб, юзларини қоплаб оларди.
Агар туман марказига ишимиз тушса, енгил автомобиллар кам бўлгани туфайли усти очиқ, ёнлари тахта билан ўралган машиналарда боришга тўғри келарди. Оқибатда йўллар асфальтланмагани сабаб манзилга етиб боргунча уст-бошимиз чанг билан қопланар, юзимизга қараган одам бизни яхши танимаслиги аниқ эди. Бунга ўзим кўп марта гувоҳ бўлганман.
Ўтган асрнинг 70-йилларида туман марказига яқин ҳудудда олтин кони очилди. Унга Маржонбулоқ деб ном қўйишди. Ушбу кон шарофати билан қишлоғимизга яқин бўлган Ғаллаорол – Зармитон йўли асфальтланди. Натижада бу йўлдан юриш анча осонлашди. Автобуслар қатнай бошлади. Орадан йиллар ўтди. Оқибатда ушбу йўл ҳам эскирди, катта-катта ёриқ, чуқурчалар пайдо бўлди, унда юриш тобора қийинлашиб борди. Бу ҳолат яқин вақтгача давом этди.
Юртимизда тобора мустаҳкамланаётган мустақиллик, олиб борилаётган ислоҳотлар, йўлларга бўлган катта эътибор сабабли қишлоғимиздан тумангача бўлган йўл ( 70 километр) ҳам қайта таъмирланди, янги асфальт ётқизилди. Бу бунёдкорлик ишидан бутун туман аҳли, қолаверса, қишлоқдошларимиз ҳам бағоят хурсанд бўлди. Президентимиз ва ҳукуматимизга, йўл қурувчиларига ўзларининг оташин миннатдорчиликларини билдиришди, катта раҳматлар айтишди.
Айни пайтда мен пойтахтимизнинг Сергели туманидаги маҳаллаларидан бирида яшайман. Бундан бир неча йиллар олдин маҳалламиз йўлларига қараб бўлмасди. Илгари асфальтланган бўлсада, вақт ўтиши билан бу йўллар худди эскирган девордай ёрилиб кетган, равон эмасди, энг ёмони, ўйдим-чуқурлардан иборат бўлиб қолган эди. Айниқса, баҳор чоғларида ёққан ёмғир туфайли йўлнинг чуқур жойларига сув тўпланиб, йўловчилар ва машиналарнинг қатновини ғоятда қийинлашириб юборарди. Уч-тўрт йил олдин маҳалламиз йўлларида ҳам таъмирлаш ишлари бошлаб юборилди. Натижада улар ойнадек текис, равон йўлларга айланди, кўриб кўзингиз қувнайди, юрган сайин юргингиз келади. Бундай бунёдкорлик ишлари нафақат бизнинг маҳаллада, балки пойтахтимизнинг бошқа маҳаллаларида ҳам амалга оширилди. Боя айтиб ўтганимдек, ҳозир бу яратувчанлик, йўллар қурилиши бутун мамлакатимизни қамраб олган.
Албатта, мамлакатимизда йўллар қурилиши ва уларнинг таъмирланиши борасида ҳали қилинадиган ишлар жуда кўп. Лекин халқимизда “қимирлаган қир ошар” деган гап бор. Демак, гап ҳаракатда. Юртимиз қанчалик ривожланса, йўлларимиз ҳам шунга яраша чиройли ва равон бўлиб боради. Бунга шубҳа йўқ.
Истиқлол йўллари ойнадек текис,
Юрган сайин юргинг келади.
Уларни қурганга, офарин, олқиш
Ва раҳматлар айтгинг келади.
Ҳатто хорижликлар қилмоқда ҳавас,
Ҳозирданоқ бизнинг йўлларга.
Бундайин ютуқлар муаммо эмас,
Берсак бўлди қўлни қўлларга.
Туроб НИЁЗ,
Ўзбекистон Ёзувчилар уюшмаси аъзоси,
ЎзА
